![]() | |
| de kat z’n viool |
| Personele bezetting | Kater Slaapmuts | Kater Bliksum | Mens Anne | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Oud-werknemers | Hamster Polleke | Kater Robin | Poes Catootje | Kris & Kras | Poes Maneschijn | Kater Jehoedi | Kater Dino |

Kater Bliksum (1997), een donders handige kat, vroeg vanuit het Zwols dierenasiel
asiel aan bij de kat z’n viool om zijn talenten te kunnen ontplooien. Naast ‘kunstenaar
met keukenrol’ en ‘binnenhuisarchitect met bliksems goeie ideeën’ heeft Bliksum
het op zich genomen de door Slaapmuts opgezette krant om te zetten in een
nieuwsbrief van de kat z’n viool, want een hele
krant vond hij te veel heisa.



en ze hoopte dat ze daarmee veel lieden van dienst kon zijn. Haar service heeft ze ons geschonken bij haar vertrek op
weg naar nieuwe horizonten. Ze kreeg in december 2005 van onze webmaster het aanbod te verhuizen naar 11 hoog en dat
sprak haar erg aan. Ze was tenslotte al tweemaal door de brandweer uit de hoogste boom in de Eikenlaan gehaald zonder
dat ze het hoger op kon zoeken. Hier zag ze haar kans... en jawel hoor, gelijk ook een leuke baan. Ze houdt zich nu bezig
met webdesign onder het motto ‘Met Cato van de Elfde is geen website ooit hetzellefde’ en ze heeft Robin met zich mee
gevoerd zodat hij zo nu en dan haar pantoffels kan aanreiken. U kunt haar nijvere webwerk zien op
duimdus, waar u op de pagina portfolio dan meteen weer onze site ziet.
De wereld is toch wonderlijk...
Dino (ca. 1990-2005) kwam in 2001 als erfstuk naar ons toe. Hij dacht eerst dat hij in een kattenopvang terecht was gekomen
want hij was gewend alleen te zijn. Dat hier de pootjes uit de mouwen moesten worden gestoken vond hij op zijn leeftijd wel
wat veel gevraagd en hij heeft zich toen opgegeven voor de rol van gepensioneerde die hij uiteindelijk fantastisch heeft
vormgegeven.
Hij was een rustpunt in ons drukke gedoe, straalde tevredenheid uit en oefende zich als hobby in het ‘mooi op tafel zitten en
in de etalage liggen’ wat hij erg goed deed. Door ouderdom en ziekte werd het hem op den duur echter toch teveel en
moesten wij helaas in november 2005 afscheid van hem nemen. Zijn wijsheid om de dingen te nemen (of te maken) zoals ze
zijn zullen wij nooit vergeten. We hebben veel van hem geleerd.
