De viool z’n personeel


de kat z’n viool

De viool z’n personeel

Personele bezetting	Kater Slaapmuts	Kater Bliksum	Mens Anne
Oud-werknemers	Hamster Polleke	Kater Robin	Poes Catootje	Kris & Kras	Poes Maneschijn	Kater Jehoedi	Kater Dino

Workmates;
v.l.n.r. Jehoedi, Bliksum, Slaapmuts

Slaapmuts - de dichter

Kater Slaapmuts (1990) is de initiatiefnemer van de kat z’n viool. In 1994 begon hij de kat z’n viool – de krant voor de culturel kat, die tot eind 1998 verscheen. Als schilder en illustrator voor zijn leven en werk trok hij Anne Versteyne aan. In 1996 betrok hij het huidige pand waar hij zijn eigen galerie startte en nam voor de waarneming daarvan kater Bliksum aan. In 1998 besloot Slaapmuts dat het wat hem betreft welletjes was met zijn krant en maakte zich vrij om zich geheel te wijden aan zijn dichterschap. Er waren al twee onaanzienlijke bundeltjes van zijn poot verschenen maar nu zou hij zich gaan toeleggen op het maken van een indrukwekkend oeuvre. Zijn bundel Katrijm is hiervan het resultaat. Voor het Curriculum Vitae van Slaapmuts kunt u kijken op zijn eigen pagina.

Bliksum - de PR-kat

Kater Bliksum (1997), een donders handige kat, vroeg vanuit het Zwols dierenasiel asiel aan bij de kat z’n viool om zijn talenten te kunnen ontplooien. Naast ‘kunstenaar met keukenrol’ en ‘binnenhuisarchitect met bliksems goeie ideeën’ heeft Bliksum het op zich genomen de door Slaapmuts opgezette krant om te zetten in een nieuwsbrief van de kat z’n viool, want een hele krant vond hij te veel heisa.

Daarnaast is Bliksum onze Ateliergaleriekater, een titel (met veel letters!) die hij zelf heel aangenaam vindt. Hij is, als hij thuis is, altijd geïnteresseerd in de bezoekers en licht graag iedereen in over het wel en wee in de kat z’n viool. Hij is onze heuse PR-kat.

Anne Versteyne

Anne - de kunstenmaker

Anne is aangenomen door Slaapmuts voor wat teken- en schilderwerk en daarnaast laten we haar wat licht administratief werk doen zoals het beantwoorden van de telefoon, het doen van de gehele boekhouding , een groot deel van de correspondentie en het houden van het huis en we kunnen haar af en toe om een boodschapje sturen. Een algemeen nuttig type dus, maar naar ons gevoel altijd te druk bezig met allerlei dingen zonder genoeg aandacht voor ons te hebben. We zouden ook welderes een hele dag op schoot willen zitten namelijk. Zie ook Anne.

Oud werknemers

Polleke - de nachtwacht

Polleke is in mei 2005 bij ons gekomen via de dierenwinkel. Hij was een ‘die zit hier al een poos die kan wel voor 2 euro mee’-hamster. We hebben ‘m liefdevol geadopteerd en zijn goed bevriend geworden. Hij had veel talent om overdag te slapen, nog meer dan wij. Daarom hadden we hem de baan ‘nachtwacht’ gegeven, dat gaf ons een veilig gevoel. We waren heel erg blij met hem want we hadden nog nooit zo’n mooie muis gezien. Helaas is Polleke op 5 oktober 2006 overleden, waarschijnlijk van ouderdom. We missen 'm nogal, ook zijn geklets over politiek, wat hij "Polletiek" noemde. Slaapmuts denkt dat Polleke daar mogelijk ziek van is geworden.

Robin - de bijzondere

Kater Robin (1998) is een veel bereisde kat. Wij vermoeden dat hij afkomstig is uit Rome (hij ligt namelijk dagelijks aan aan het maal); in ieder geval is hij via de supermarkt bij ons gekomen. Na enige tijd is hij echter tijdens een (niet door ons georganiseerde) logeerpartij op het platteland terecht gekomen en heeft zich daar 9,5 maanden onvindbaar gehouden. Bij terugkomst in de kat z’n viool was zijn eisenpakket uitgebreid: hij bliefde vanaf toen iedere dag een schoteltje melk........ Als vak had hij het beheren van Maneschijns nalatenschap; zijn hobby -naast slapen en eten- was tuinieren.
Door verhuisplannen van Catootje was hij echter ineens verhuisd voordat hij het wist: Catootje had hem als vrijwilliger aangewezen met haar mee te verhuizen. Op zijn huidige adres bestudeert hij de visstand van het Zwarte Water. Zo weet Robin zich altijd in iedere situatie te handhaven en dienstbaar te maken.

Catootje - doelgericht naar telkens nieuwe horizonten

Net was er een mensenverjaardag afgelopen hier te huize of wat valt er midden in de nacht van het muurtje pardoes het achterplaatsje op??? Poes Catootje, ± 8 maanden jong (geboren ca. oktober 2001). Dat wisten we toen nog niet. Het klonk als een monster. Vanonder de werkbank gromde ze ons in het pikkedonker toe. Gewapend met handschoenen hebben we het sujet gevangen. Bleek een heel klein, verwaarloosd, ziek en gewond poesje te zijn. Amivedi en Dierenasiel en iedereen gebeld, maar er kwam nooit iemand voor haar. Omdat onze mensen zo door haar gebeten waren, moesten ze zelfs een tetanusinjectie halen. Maar Catootje is heel goed opgeknapt, na medicatie en operatie en stelde toen ‘Ja, ik ben maar hierheen gekomen, want ik dacht: een gaaf nieuw huis en tegelijk een leuke nieuwe baan’. Ze twijfelde dan ook geen enkel moment over het opzetten van

en ze hoopte dat ze daarmee veel lieden van dienst kon zijn. Haar service heeft ze ons geschonken bij haar vertrek op weg naar nieuwe horizonten. Ze kreeg in december 2005 van onze webmaster het aanbod te verhuizen naar 11 hoog en dat sprak haar erg aan. Ze was tenslotte al tweemaal door de brandweer uit de hoogste boom in de Eikenlaan gehaald zonder dat ze het hoger op kon zoeken. Hier zag ze haar kans... en jawel hoor, gelijk ook een leuke baan. Ze houdt zich nu bezig met webdesign onder het motto ‘Met Cato van de Elfde is geen website ooit hetzellefde’ en ze heeft Robin met zich mee gevoerd zodat hij zo nu en dan haar pantoffels kan aanreiken. U kunt haar nijvere webwerk zien op duimdus, waar u op de pagina portfolio dan meteen weer onze site ziet. De wereld is toch wonderlijk...

Kris & Kras - de decoratie

In september 2002 kwam Jehoedi thuis met Kras in zijn bek. In de omliggende tuinen is geen vijver te bekennen, dus we weten niet hoe Jehoedi aan hem kwam. Jehoedi zegt dat ie ‘m gered heeft van een conflict met een andere goudvis. Dat Kras erg kras is blijkt wel, want nu -vele jaren later- zwemt hij in zijn eigen met water gevulde hokje nog steeds fier en vrolijk rond. Hij is niet eenzaam want we hebben gelijk na zijn komst een vriendje voor hem bij de dierenwinkel gehaald, Kris. Kris moet niets van katten hebben maar Kras is dol op katten. Vooral op Cato die altijd uit het aquarium komt drinken, dan doettie neusje-neusje met haar. U begrijpt dat Catootje ook het aquarium heeft laten inpakken toen ze ging verhuizen. Helaas kan Kras niet telefoneren of e-mailen, dat kunnen vissen namelijk niet, maar Jehoedi zei vaak telepathisch contact met hem te onderhouden, want dat kunnen vissen wel – althans in ieder geval Kras. Een groot gemis vinden wij Kris en Kras qua werkzaamheden niet, want erg talentvol waren deze anafalbeten niet echt, maar we missen wel de spannende continue kijk in het Fish Brother House dat we hadden.

s.s.t.t. Maneschijn - de therapeute (enzopoes)

Poes Maneschijn (1995-1999) heeft zich in haar korte leven met heel haar wezen ingezet voor de kat z’n viool. Toen ze nog helemaal niet kon schrijven, schreef ze al over mode en recepten. In haar laatste levensjaren heeft ze zich, met dezelfde dyslectische schrijfvaardigheid, toegelegd op de psyche en ontwikkelde zij haar eigen Realisties Emotiefe Terapie. Haar nalatenschap wordt door ons gekoesterd en volgens ons leeft zij nog altijd voort, want ze spreekt immer tot onze verbeelding............ Daarom zetten we Maneschijn in het zonnetje op Maneschijns Pagina!!!!

Jehoedi, philosooph

Jehoedi - de filosoof

Kater Jehoedi (1997-2006) werd door de anderen zo genoemd naar de beroemde violist Yehudi Menuhin, in de hoop dat deze jongeling viool zou leren spelen. Na enige wanklanken op het instrument -het leek net kattegejank- heeft hij zich een ander levensdoel gesteld: filosofie. Dat leek hem veruit de beste en relaxte manier van zijn. Zijn eerste onderzoek betrof "Too bee or not too bee" maar na bestudering van Descartes is en blijft zijn hoofdthese "Ik ben een kat dus ik besta".
Op 6 juli 2006 is hij veel te jong overleden. Zie zijn In Memoriam-pagina.

Dino - de gelukkige

Dino (ca. 1990-2005) kwam in 2001 als erfstuk naar ons toe. Hij dacht eerst dat hij in een kattenopvang terecht was gekomen want hij was gewend alleen te zijn. Dat hier de pootjes uit de mouwen moesten worden gestoken vond hij op zijn leeftijd wel wat veel gevraagd en hij heeft zich toen opgegeven voor de rol van gepensioneerde die hij uiteindelijk fantastisch heeft vormgegeven. Hij was een rustpunt in ons drukke gedoe, straalde tevredenheid uit en oefende zich als hobby in het ‘mooi op tafel zitten en in de etalage liggen’ wat hij erg goed deed. Door ouderdom en ziekte werd het hem op den duur echter toch teveel en moesten wij helaas in november 2005 afscheid van hem nemen. Zijn wijsheid om de dingen te nemen (of te maken) zoals ze zijn zullen wij nooit vergeten. We hebben veel van hem geleerd.

s.s.t.t. Maneschijn;
zie boven

Op de afbeeldingen en tekst rust auteursrecht. Het is niet toegestaan zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteurs en de uitgever afbeeldingen of tekst op enigerlei wijze te reproduceren.
© A.M. Versteyne
© M.M. Duim

Home